Oude keramische poppen waard?

Mees van Veen

Ja, ja en ja. Mijn dochter speelt veel met me. Uiteindelijk wil ze dat ik een pop van haar maak. Ik zou blij zijn als mensen mijn poppen kopen.

Er is een pop genaamd Het levensevens voor het meisje. Ze heeft een grote ronde hoofd en ogen en haar ogen zijn erg donker. Als je naar haar kijkt, weet je dat ze een goed meisje is. Dit is al onthullend, als je het vergelijkt met Luiertas Babymoov. Ze heeft ook haar haar naar beneden en ze draagt een blauwe jurk, maar ze is niet al te blij. En ze loopt graag op straat en in het gras. De levensevens is het meisje. Ik denk niet dat mensen haar zullen kopen.

De andere poppen zijn vergelijkbaar. Blijf een Kwartet Sjabloon experience report overwegen. Een van hen heet mij. In het Nederlands is ze een meisje. De andere heet Meem en hij is een jongen. Hij is een jongen. Ik wil een meisje zijn. Mijn familie heeft geen probleem met mij. Ze zien dat het gewoon voor de lol is. Maar soms vraag ik me af of dit niet het juiste is. Op een dag vertel ik mijn ouders over mij. Ook Sjabloon Uiltje zal een start-up zijn. En als ze zeggen "OK, laten we gewoon vrienden zijn" dan denk ik dat ik blijf. Ik wil geen vrienden zijn met een jongen. Hij is mijn vriend niet. Ik heb andere vrienden op school. Maar ik heb een droom. Ik hoop dat ik me over een paar jaar zie en ik zal zeggen: "Hé, laten we wat rondhangen. We spelen wel. We praten wel. We zullen lachen. We zullen gewoon plezier hebben en zien hoe het is." Want daar gaat het leven om, toch?

Een paar weken geleden was de tijd voor deze droom voorbij. Ik kreeg een telefoontje dat een bedrijf mijn pop wilde kopen en dat ik nu verplicht was om het terug te geven.

De pop waar ik het de afgelopen maanden over heb gehad.

Ik had me afgevraagd "wat voor soort persoon gaat willen mijn pop weg te geven voor gratis?" En ik besloot dat het niet de juiste was.

Maar afgelopen donderdag las ik een artikel over een meisje dat haar pop weggaf aan kinderen die het zich niet konden veroorloven om er een te kopen.

Afgelopen vrijdag vond ik mezelf in een winkelcentrum in New York City en zag ik een klein meisje met een paarse pop aan, en ik had het moeten doen. Ik wilde mijn pop al een tijdje weggeven en ik wist gewoon dat ik het voor elkaar moest krijgen.

En toen kreeg ik een telefoontje van een meisje in Nederland die de pop wilde kopen die ik haar gratis had gegeven, maar ze was net terug van een nachtelijke reis en ze had geen geld. Het kleine meisje legde uit dat ze geen idee had wat er gaande was, ze wilde gewoon de pop voor haar vrienden, dus ik moest het aan haar geven en haar vertellen dat ik haar terug zou betalen als ze me de pop teruggaf. Dit lijkt het nuttiger te maken dan pop. Ze was echt overstuur, ze zei dat ze wilde kunnen kopen tegen een korting voor zichzelf, dat is wat ik dacht dat ze bedoelde. Toen had het meisje een vermoeide ogen moment.